Günah işleyip temizlenen, namaz kılan ve bağışlanma dileyen kimseyi Allah bağışlar.

Esmâ b. el-Hakem el-Fezârî şöyle rivayet etti:

Ali'yi şöyle derken işittim: Ben öyle bir adamdım ki Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hadis işittiğimde Allah beni ondan dilediği kadar faydalandırırdı. Ashâbından biri bana bir hadis rivayet ettiğinde ona yemin ettirirdim; bana yemin ederse onu doğrulardım. Ebû Bekir de bana rivayet etti —Ebû Bekir doğru söylemiştir—, dedi ki: Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Bir günah işleyip sonra kalkan, temizlenen, sonra namaz kılan, sonra da Allah'tan bağışlanma dileyen hiçbir kimse yoktur ki Allah onu bağışlamasın.” Sonra şu âyeti okudu: “Onlar, çirkin bir iş yaptıklarında ya da kendilerine zulmettiklerinde Allah'ı anarlar ve hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler —günahları Allah'tan başka kim bağışlar?— ve bile bile yaptıklarında ısrar etmezler.” (Âl-i İmrân 3/135)

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Mes'ûd'dan, Ebü'd-Derdâ'dan, Enes'ten, Ebû Ümâme'den, Muâz'dan, Vâsile'den ve adı Ka'b b. Amr olan Ebü'l-Yeser'den de rivayet vardır.

Ebû Îsâ dedi ki: Ali hadisi hasendir; onu ancak bu yoldan, Osman b. el-Mugîre'nin rivayetinden biliyoruz. Şu'be ve birçok kişi de bunu ondan rivayet etmiş ve Ebû Avâne'nin rivayeti gibi merfû olarak nakletmişlerdir. Süfyân es-Sevrî ve Mis'ar ise onu mevkuf olarak rivayet etmiş, Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ref' etmemişlerdir. Bu hadis Mis'ar'dan merfû olarak da rivayet edilmiştir. Esmâ b. el-Hakem'in bundan başka merfû bir hadisini bilmiyoruz.