Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) telbiyesi şöyleydi: “Lebbeyk Allah'ım lebbeyk! Lebbeyk, senin ortağın yoktur, lebbeyk! Hamd de nimet de mülk de senindir; senin ortağın yoktur.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Mes'ûd'dan, Câbir'den, Âişe'den, İbn Abbâs'tan ve Ebû Hüreyre'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: İbn Ömer hadisi hasen sahihtir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve başkalarından bazı ilim ehline göre amel buna göredir; Süfyân, Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın görüşü budur. Şâfiî dedi ki: Telbiyeye Allah'ı tazim eden bir şey eklerse inşallah sakıncası yoktur; ama bana daha sevimli olan, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) telbiyesiyle yetinmesidir. Şâfiî dedi ki: Allah'ı tazim eden bir ilavede sakınca yoktur dememiz, İbn Ömer'den gelen rivayet sebebiyledir: O, telbiyeyi Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) ezberlemiş, sonra kendiliğinden telbiyesine “Lebbeyk! Rağbet de amel de sanadır” sözünü eklemiştir.
Câmiu't-Tirmizî 825, Kitap 9, Hadis 18