Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün konuşuyordu; yanında da çöl halkından bir adam vardı. (Şöyle buyurdu:) “Cennet ehlinden bir adam ekin ekmek için Rabbinden izin istedi. (Rabbi) ona: ‘Dilediğin (nimetlerin) içinde değil misin?’ dedi. ‘Evet, fakat ekin ekmeyi seviyorum’ dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: Tohumu saçtı; bitmesi, boy atması ve hasat vaktinin gelmesi göz açıp kapayıncaya kadar oldu ve (ürün) dağlar gibi oldu. Allah: ‘Al bakalım ey Âdemoğlu! Çünkü seni hiçbir şey doyurmaz’ buyurur.” Bunun üzerine bedevi: “Vallahi onu ancak bir Kureyşli ya da bir Ensârî olarak bulursun; çünkü onlar ekin sahibidir. Biz ise ekin sahibi değiliz” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de güldü.
Sahîh-i Buhârî 2348, Kitap 41, Hadis 26