İnfak et ki sana infak edeyim; Allah'ın eli doludur, hiçbir harcama onu eksiltmez.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Aziz ve celil olan Allah: ‘İnfak et ki sana infak edeyim’ buyurdu.” Ve şöyle buyurdu: “Allah'ın eli doludur; hiçbir harcama onu eksiltmez; gece gündüz bol bol akıtır.” Ve şöyle buyurdu: “Gökleri ve yeri yarattığından beri ne kadar infak ettiğini görüyor musunuz? Bu, O'nun elindekini eksiltmemiştir. O'nun arşı su üzerindeydi. Mizan O'nun elindedir; alçaltır ve yükseltir.”

“İ'terâke” (Hûd 11/54): “aravtuhû”dan (ona isabet ettim) ifti'âl kalıbıdır; “ya'rûhu” ve “i'terânî” de bundandır. “Âhizün bi-nâsiyetihâ” (Hûd 11/56): O'nun mülkü ve hâkimiyeti altındadır, demektir. “Anîd”, “anûd” ve “ânid” aynı anlamdadır; zorbalığın pekiştirilmesidir. “İsta'merakum” (Hûd 11/61): sizi (yeryüzünü) imar edenler kıldı. “A'mertuhu'd-dâr fe-hiye umrâ”: evi ona (ömür boyu) verdim, demektir. “Nekirahum” (Hûd 11/70), “enkerahum” ve “istenkerahum” aynı anlamdadır. “Hamîdun mecîd” (Hûd 11/73): “mecîd”, “mâcid”den fa'îl kalıbında gibidir; “hamîd” de “hamide”den “mahmûd” (övülen) anlamındadır. “Siccîl” (Hûd 11/82): şiddetli, büyük. “Siccîl” ile “siccîn” (aynıdır); lâm ile nûn kardeş harflerdir. Temîm b. Mukbil şöyle demiştir:

“Nice yaya askerler ki kuşluk vakti miğferlere vururlar, / Kahramanların birbirine tavsiye ettiği şiddetli (siccîn) bir vuruşla.”