Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Hicab emredildikten sonra Sevde ihtiyacı için (dışarı) çıktı. İri yapılı bir kadındı; kendisini tanıyanlardan gizli kalmazdı. Ömer b. Hattâb onu gördü ve: “Ey Sevde! Haberin olsun, vallahi bizden gizlenemiyorsun. Nasıl çıktığına bir bak” dedi. (Âişe) dedi ki: (Sevde) hemen geri döndü. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) benim evimdeydi ve akşam yemeği yiyordu; elinde de etli bir kemik vardı. (Sevde) içeri girip: “Ya Resûlallah! Bazı ihtiyacım için çıktım; Ömer bana şöyle şöyle dedi” dedi. (Âişe) dedi ki: Allah ona vahyetti; sonra (vahiy hâli) ondan kaldırıldı. Kemik hâlâ elindeydi, onu bırakmamıştı. Şöyle buyurdu: “İhtiyaçlarınız için çıkmanıza izin verildi.”
Sahîh-i Buhârî 4795, Kitap 65, Hadis 317