Mesrûk şöyle rivayet etti:
Abdullah'ın yanına girdim. Şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Kureyş'i (İslam'a) davet edince onu yalanladılar ve ona isyan ettiler. (Peygamber): “Allah'ım! Yûsuf'un yedi yılı gibi yedi yılla onlara karşı bana yardım et” dedi. Onlara, her şeyi silip süpüren bir kıtlık yılı isabet etti; öyle ki leşleri yiyorlardı. Biri kalkar, sıkıntı ve açlıktan kendisiyle gök arasında duman gibi bir şey görürdü. Sonra (Abdullah) “Göğün apaçık bir duman getireceği günü gözle. İnsanları kaplayacak. Bu, acı bir azaptır” (Duhân 44/10-11) âyetlerini “Biz azabı biraz kaldıracağız; ama siz (eski hâlinize) döneceksiniz” (Duhân 44/15) âyetine kadar okudu. Abdullah dedi ki: Kıyamet günü onlardan azap kaldırılır mı? (Abdullah) dedi ki: “Büyük yakalayış” Bedir günüdür.
Sahîh-i Buhârî 4823, Kitap 65, Hadis 345