Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bakîu'l-Garkad'da bir cenazede idik. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanımıza gelip oturdu, biz de etrafına oturduk. Elinde bir değnek vardı; başını öne eğdi ve değneğiyle (yeri) eşelemeye başladı. Sonra şöyle buyurdu: “Sizden hiçbir kimse, doğmuş hiçbir can yoktur ki cennetteki ve cehennemdeki yeri yazılmış, bedbaht mı mutlu mu olduğu da yazılmış olmasın.” Bir adam: “Ey Allah'ın Resûlü! Yazımıza güvenip ameli bırakmayalım mı? Zira bizden saadet ehlinden olan saadet ehline varacak, bizden şekavet ehlinden olan da şekavet ehlinin ameline varacak” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Saadet ehline gelince, onlara saadet ehlinin ameli kolaylaştırılır; şekavet ehline gelince, onlara da şekavet ehlinin ameli kolaylaştırılır.” Sonra “Kim verir ve sakınırsa, en güzeli de tasdik ederse” (Leyl 92/5-6) âyetini okudu.
Sahîh-i Buhârî 4948, Kitap 65, Hadis 470