Fâtıma onun yüzündeki kanı yıkıyor, Ali kalkanıyla su getiriyordu; bir hasır yakılıp yarasına dolduruldu.

Ebû Hâzim şöyle rivayet etti:

İnsanlar, Uhud günü Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yarasının ne ile tedavi edildiği hususunda ihtilaf ettiler. Medine'de Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından en son hayatta kalanlardan biri olan Sehl b. Sa'd es-Sâidî'ye sordular. O şöyle dedi: “İnsanlardan bunu benden daha iyi bilen kimse kalmadı. Fâtıma (aleyhesselam) onun yüzündeki kanı yıkıyordu, Ali de kalkanıyla su getiriyordu. Bir hasır alındı, yakıldı ve yarası onunla dolduruldu.”