Peygamber'in yanındaki kadınlar, Ömer'in sesini işitince perdeye koşuştular.

Sa'd b. Ebû Vakkâs (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ömer b. Hattâb (radıyallahu anh), Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girmek için izin istedi. Yanında Kureyş'ten kadınlar vardı; ondan (bir şeyler) istiyor ve çok istiyorlardı, sesleri onun sesinden yüksekti. Ömer izin isteyince perdeye koşuştular. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona izin verdi; (Ömer) içeri girdi, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de gülüyordu. (Ömer): “Allah seni hep güldürsün ey Allah'ın Resûlü, babam anam sana feda olsun!” dedi. (Peygamber): “Yanımda bulunan şu kadınlara şaştım; senin sesini işitince perdeye koşuştular” buyurdu. (Ömer): “Ey Allah'ın Resûlü! Onların çekinmesine sen daha layıksın” dedi. Sonra onlara yönelip: “Ey kendi canlarının düşmanları! Benden çekiniyorsunuz da Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) çekinmiyor musunuz?” dedi. Kadınlar: “Sen Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) daha sert ve daha katısın” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bırak bunu ey Hattâb'ın oğlu! Canım elinde olana yemin ederim ki şeytan seninle bir yolda yürürken karşılaşmaz ki senin yolundan başka bir yola sapmasın.”