Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) hastalığı ağırlaşınca Bilâl ona namazı haber vermek için geldi. “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın” buyurdu. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü, Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; ne zaman senin yerine durursa sesini insanlara duyuramaz. Keşke Ömer'e emretsen” dedim. “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın” buyurdu. Ben Hafsa'ya: “Ona de ki: Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; ne zaman senin yerine durursa sesini insanlara duyuramaz. Keşke Ömer'e emretsen” dedim. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Siz gerçekten Yûsuf'un kadınları gibisiniz! Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın.” (Ebû Bekir) namaza girince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kendinde bir hafiflik buldu; kalkıp iki adam arasında desteklenerek yürüdü, ayakları yeri çiziyordu; nihayet mescide girdi. Ebû Bekir onun geldiğini işitince geri çekilmeye davrandı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona işaret etti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip Ebû Bekir'in soluna oturdu. Ebû Bekir ayakta namaz kılıyor, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oturarak kılıyordu. Ebû Bekir, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) namazına uyuyor, insanlar da Ebû Bekir'in (radıyallahu anh) namazına uyuyorlardı.
Sahîh-i Buhârî 713, Kitap 10, Hadis 108