Ümmü Ma'kıl (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Ebû Ma'kıl, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte hacca gitmişti. (Dönüp) gelince Ümmü Ma'kıl: “Benim üzerimde bir hac (borcu) olduğunu biliyorsun” dedi. İkisi yürüyerek gittiler ve nihayet onun huzuruna girdiler. (Ümmü Ma'kıl): “Ey Allah'ın Resûlü! Benim üzerimde bir hac var; Ebû Ma'kıl'in de genç bir devesi var” dedi. Ebû Ma'kıl: “Doğru söyledi; ben onu Allah yoluna ayırdım” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu ona ver de onun üzerinde hac yapsın; çünkü o (da) Allah yolundadır” buyurdu. (Ebû Ma'kıl) genç deveyi ona verdi. (Ümmü Ma'kıl): “Ey Allah'ın Resûlü! Ben yaşlanmış ve hastalanmış bir kadınım. Haccım yerine bana yetecek bir amel var mı?” dedi. “Ramazanda (yapılan) umre hac yerine geçer” buyurdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1988, Kitap 11, Hadis 268
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنِي رَسُولُ مَرْوَانَ الَّذِي أَرْسَلَ إِلَى أُمِّ مَعْقِلٍ قَالَتْ كَانَ أَبُو مَعْقِلٍ حَاجًّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَدِمَ قَالَتْ أُمُّ مَعْقِلٍ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ عَلَىَّ حَجَّةً فَانْطَلَقَا يَمْشِيَانِ حَتَّى دَخَلاَ عَلَيْهِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَىَّ حَجَّةً وَإِنَّ لأَبِي مَعْقِلٍ بَكْرًا . قَالَ أَبُو مَعْقِلٍ صَدَقَتْ جَعَلْتُهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعْطِهَا فَلْتَحُجَّ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " . فَأَعْطَاهَا الْبَكْرَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ قَدْ كَبِرْتُ وَسَقِمْتُ فَهَلْ مِنْ عَمَلٍ يُجْزِئُ عَنِّي مِنْ حَجَّتِي قَالَ " عُمْرَةٌ فِي رَمَضَانَ تُجْزِئُ حَجَّةً " .