Bize Haccâc b. Ebû Ya'kûb rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ya'kûb b. İbrâhîm b. Sa'd rivayet etti; (dedi ki:) Bize babam, Sâlih'ten, o da İbn Şihâb'dan rivayet etti; (İbn Şihâb) dedi ki: Bana Urve haber verdi ki Âişe (radıyallahu anhâ) ona bu hadisi haber vermiş. Bu rivayette şöyle dedi: Ebû Bekir (radıyallahu anh) onun (Fâtıma'nın) bu isteğini kabul etmedi ve şöyle dedi: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yaptığı hiçbir şeyi bırakmam, mutlaka onu yaparım. Çünkü onun işinden bir şeyi bırakırsam (doğru yoldan) sapmaktan korkarım.” Onun Medine'deki sadakasını ise Ömer, Ali ile Abbâs'a (radıyallahu anhüm) teslim etti; Ali onda Abbâs'a galip geldi. Hayber ve Fedek'i ise Ömer elinde tuttu ve: “Bunlar Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sadakasıdır; kendisine gelen haklar (yükümlülükler) ve başına gelen ihtiyaçlar için idi. Bunların işi, (müslümanların) işinin başına geçene aittir” dedi. (Zührî) dedi ki: Bunlar bugüne kadar bu hâl üzeredir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2970, Kitap 20, Hadis 43