Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Muâz b. Cebel semer üzerinde Allah'ın Nebîsi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) terkisinde iken (Nebî): “Ey Muâz!” dedi. Muâz: “Buyur yâ Resûlallah, emrine âmâdeyim” dedi. (Tekrar) “Ey Muâz!” dedi. “Buyur yâ Resûlallah, emrine âmâdeyim” dedi. (Yine) “Ey Muâz!” dedi. “Buyur yâ Resûlallah, emrine âmâdeyim” dedi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in O'nun kulu ve resûlü olduğuna şahitlik eden hiçbir kul yoktur ki Allah onu ateşe haram kılmasın.” Muâz: “Yâ Resûlallah! Bunu insanlara haber vermeyeyim mi, sevinsinler?” dedi. “O takdirde (buna) güvenip (amelden) geri dururlar” buyurdu. Muâz bunu, (ilmi gizleme) günahından sakınmak için ölümü sırasında haber verdi.
Sahîh-i Müslim 32, Kitap 1, Hadis 55