Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İsrâiloğulları günahlara düştüklerinde âlimleri onları (bundan) men etti; fakat onlar vazgeçmediler. (Âlimler ise) onlarla meclislerinde oturdular, onlarla birlikte yiyip içtiler. Bunun üzerine Allah onların bir kısmının kalplerini diğerlerininkine çarptı (birbirine benzetti) ve onları Dâvûd'un ve Meryem oğlu Îsâ'nın diliyle lanetledi. ‘Bu, isyan etmeleri ve haddi aşmaları sebebiyledir.’ (Mâide 5/78)” (Abdullah) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yaslanmış iken doğrulup oturdu ve şöyle buyurdu: “Hayır! Nefsim elinde olana yemin olsun ki, onları hakka iyice yöneltip bağlamadıkça (kurtulamazsınız).”
Abdullah b. Abdurrahman dedi ki: Yezîd dedi ki: Süfyân es-Sevrî bu hadiste “Abdullah'tan” demezdi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir. Bu hadis Muhammed b. Müslim b. Ebü'l-Vaddâh'tan, o Ali b. Bezîme'den, o Ebû Ubeyde'den, o Abdullah'tan, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzeri olarak rivayet edilmiştir. Bazıları ise Ebû Ubeyde'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) mürsel olarak rivayet eder.
Câmiu't-Tirmizî 3047, Kitap 47, Hadis 99