Müslim b. Yesâr el-Cühenî şöyle rivayet etti:
Ömer b. el-Hattâb'a şu âyet soruldu: “Hani Rabbin Âdemoğullarından, onların sırtlarından zürriyetlerini aldı ve onları kendilerine şahit tuttu: ‘Ben sizin Rabbiniz değil miyim?’ (dedi). Onlar da: ‘Evet, şahit olduk’ dediler. (Bu,) kıyamet günü: ‘Biz bundan habersizdik’ demeyesiniz diyedir.” (A'râf 7/172) Ömer b. el-Hattâb şöyle dedi: Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun sorulduğunu işittim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah Âdem'i yarattı, sonra sağ eliyle onun sırtını sıvazladı ve ondan bir zürriyet çıkardı da: ‘Bunları cennet için yarattım; bunlar cennet ehlinin amelini işlerler’ dedi. Sonra (yine) onun sırtını sıvazladı ve ondan bir zürriyet çıkardı da: ‘Bunları cehennem için yarattım; bunlar cehennem ehlinin amelini işlerler’ dedi.” Bir adam: “Ey Allah'ın Resûlü! O hâlde amel ne için?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah kulu cennet için yarattığında onu cennet ehlinin ameliyle amel ettirir; nihayet cennet ehlinin amellerinden bir amel üzere ölür, Allah da onu cennete koyar. Kulu cehennem için yarattığında da onu cehennem ehlinin ameliyle amel ettirir; nihayet cehennem ehlinin amellerinden bir amel üzere ölür, Allah da onu cehenneme koyar.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasendir. Müslim b. Yesâr, Ömer'den (hadis) işitmemiştir. Bazıları bu isnadda Müslim b. Yesâr ile Ömer arasında meçhul bir adam zikretmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3075, Kitap 47, Hadis 127