Ey Kureyş topluluğu! Kendinizi ateşten kurtarın; ben Allah'a karşı size ne zarar ne fayda verme gücüne sahibim

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

“En yakın akrabanı uyar” (Şuarâ 26/214) âyeti inince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Kureyş'i topladı; (onlara) hem özel hem genel olarak seslenip şöyle buyurdu: “Ey Kureyş topluluğu! Kendinizi ateşten kurtarın; çünkü ben Allah'a karşı size ne bir zarar ne de bir fayda verme gücüne sahibim. Ey Abdümenâf oğulları topluluğu! Kendinizi ateşten kurtarın; çünkü ben Allah'a karşı size ne bir zarar ne de bir fayda verme gücüne sahibim. Ey Kusay oğulları topluluğu! Kendinizi ateşten kurtarın; çünkü ben size ne bir zarar ne de bir fayda verme gücüne sahibim. Ey Abdülmuttalib oğulları topluluğu! Kendinizi ateşten kurtarın; çünkü ben size ne bir zarar ne de bir fayda verme gücüne sahibim. Ey Muhammed kızı Fâtıma! Kendini ateşten kurtar; çünkü ben sana ne bir zarar ne de bir fayda verme gücüne sahibim. Senin (benimle) bir akrabalığın var; onun hakkını (sıla ile) vereceğim.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis bu yönden hasen sahih garîbdir; Mûsâ b. Talha'nın hadisi olarak bilinir.

(Bu hadis) başka bir senedle Abdülmelik b. Umeyr'den, Mûsâ b. Talha'dan, Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzeri, aynı manada rivayet edilmiştir.