Zeyd b. Erkam (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Übey, Tebük gazvesinde “Andolsun, Medine'ye dönersek, şerefli olan, zelil olanı oradan mutlaka çıkaracaktır” (Münâfikûn 63/8) dedi. (Zeyd) dedi ki: Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip bunu ona anlattım. O (Abdullah b. Übey) bunu söylemediğine yemin etti. Kavmim beni kınadı ve “Bununla ne yapmak istedin?” dediler. Eve geldim ve üzgün, kederli bir hâlde uyudum. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bana geldi —ya da ben ona gittim— ve “Allah seni doğruladı” buyurdu. Bunun üzerine şu âyet indi: “Onlar, ‘Resûlullah'ın yanındakilere, dağılıp gidinceye kadar bir şey harcamayın’ diyenlerdir.” (Münâfikûn 63/7)
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 3314, Kitap 47, Hadis 366