Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bakî'de bir cenazede idik. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve oturdu; biz de onunla birlikte oturduk. Yanında bir çubuk vardı, onunla yeri eşeliyordu. Sonra başını göğe kaldırdı ve şöyle buyurdu: “Yaratılmış hiçbir can yoktur ki gireceği yer yazılmış olmasın.” Topluluk: “Ey Allah'ın Resûlü! O hâlde yazımıza (kaderimize) dayanıp (ameli) bırakmayalım mı? Kim saadet ehlindense saadet için amel eder; kim şekavet ehlindense şekavet için amel eder” dediler. Şöyle buyurdu: “Bilakis amel edin; herkese (yaratıldığı şey) kolaylaştırılmıştır. Saadet ehlinden olana saadet ehlinin ameli kolaylaştırılır; şekavet ehlinden olana da şekavet ehlinin ameli kolaylaştırılır.” Sonra şu âyetleri okudu: “Kim verir ve sakınırsa, en güzeli de tasdik ederse, biz onu en kolaya hazırlarız. Kim de cimrilik eder, kendini müstağni görür ve en güzeli yalanlarsa, biz de onu en zora hazırlarız.” (Leyl 92/5-10)
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 3344, Kitap 47, Hadis 396