Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ureyne'den bazı kimseler Medine'ye geldiler; (havası) onlara yaramadı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onları sadaka develerinin (yanına) gönderdi ve: “Onların sütlerinden ve idrarlarından için” buyurdu. Onlar ise Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) çobanını öldürdüler, develeri sürüp götürdüler ve İslâm'dan döndüler. Bunun üzerine Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) getirildiler; ellerini ve ayaklarını çaprazlama kesti, gözlerine mil çekti ve onları Harre'ye attı. Enes dedi ki: “Onlardan birinin, ölünceye kadar ağzıyla yeri kazıdığını görüyordum.” Hammâd bazen “ölünceye kadar ağzıyla yeri ısırıyordu” derdi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Enes'ten birçok yoldan rivayet edilmiştir. İlim ehlinin çoğunun görüşü budur; onlar eti yenen hayvanın idrarında bir sakınca olmadığını söylediler.
Câmiu't-Tirmizî 72, Kitap 1, Hadis 72