Ravi

Urve bin Zübeyr

Urve b. ez-Zübeyr el-Esedî
1.794 hadiste geçiyor
عروة بن الزبير الأسدي

Hadisler

407 Âişe: Resûlullah ikindiyi güneş odasındayken, duvara çıkmadan önce kılardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 411 Zeyd b. Sâbit: Orta namazın öncesinde iki namaz, sonrasında iki namaz vardır. Zeyd b. Sâbit Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 455 Âişe: Resûlullah mahallelerde mescitler yapılmasını, temizlenip güzel kokulu tutulmasını emretti. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 519 Neccâroğullarından bir kadın: Bilâl fecri görünce "Allah'ım! Sana hamdederim" der, sonra ezan okurdu. Neccâroğullarından bir kadın şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 526 Âişe: Resûlullah müezzinin şehadet getirdiğini işitince "Ben de, ben de" derdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 535 Âişe: İbn Ümmü Mektûm âmâ olduğu hâlde Resûlullah'ın müezziniydi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 605 Âişe: İmam ancak kendisine uyulsun diye kılınmıştır; oturarak namaz kıldığında siz de oturarak kılın. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 676 Âişe: Allah ve melekleri safların sağ taraflarına salât eder. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 710 Âişe: Ben Peygamber ile kıble arasında olurdum; hayızlı iken de. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 711 Âişe: Resûlullah gece namazı kılarken ben kıbleyle onun arasında yatardım; vitir kılacağı zaman beni uyandırırdı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 785 Âişe: İfk âyetlerini okumadan önce Resûlullah "İşiten ve bilen Allah'a sığınırım" dedi. Âişe ifk anarak Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 812 Zeyd b. Sâbit: Resûlullah'ın akşamda iki uzun sûrenin en uzunu A'râf'ı okuduğunu gördüm. Mervân b. el-Hakem şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 880 Âişe: Kişi borçlandığında konuşur ve yalan söyler, söz verir ve sözünden döner. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 914 Âişe: Bunun nakışları beni meşgul etti; bunu Ebû Cehm'e götürün. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 915 Âişe (Hişâm tariki): Ebû Cehm'in kürdî örtüsünü aldı; "Hamîsa kürdîden daha iyiydi" denildi. Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 922 Âişe: Resûlullah namaz kılarken yürüyüp bana kapıyı açtı, sonra namaz yerine döndü. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 953 Âişe: Resûlullah yaşlanınca gece namazında oturarak okur, kırk ya da otuz âyet kalınca kalkıp onları ayakta okurdu. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 1055 Âişe: İnsanlar cumaya evlerinden ve Avâlî'den nöbetleşe gelirlerdi. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 1114 Âişe: Namazında abdesti bozulan burnunu tutsun, sonra namazdan ayrılsın. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 1149 Âişe: Bayram namazlarında birinci rekâtta yedi, ikincide beş tekbir alırdı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNamaz 1173 Allahım! Sen ganîsin, biz ise fakirleriz. Üzerimize yağmur indir; indirdiğini bizim için bir kuvvet ve azık kıl. Âişe Sünen-i Ebû Dâvûdİstiskâ (Yağmur Duası) 1180 Âişe: Güneş tutulunca Resûlullah mescide çıktı ve dört rükû ile dört secdeyi tamamladı. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû Dâvûdİstiskâ (Yağmur Duası) 1187 Âişe: Küsûf namazında kıraatini tahmin ettim; ilk rekâtta Bakara, ikincide Âl-i İmrân okuduğu kanaatine vardım. Âişe Sünen-i Ebû Dâvûdİstiskâ (Yağmur Duası) 1188 Resûlullah küsûf namazında uzun bir kıraatle okudu ve onu açıktan okudu. Âişe Sünen-i Ebû Dâvûdİstiskâ (Yağmur Duası) 1190 Güneş tutulunca Resûlullah bir adama emretti, o da "es-Salâtü câmia" diye seslendi. Âişe Sünen-i Ebû Dâvûdİstiskâ (Yağmur Duası) 1191 Güneş ve ayın tutulduğunu gördüğünüzde Allah'a dua edin, tekbir getirin ve sadaka verin. Âişe Sünen-i Ebû Dâvûdİstiskâ (Yağmur Duası) 1198 Namaz ikişer rekât farz kılındı; yolculuk namazı olduğu gibi bırakıldı, hazar namazına ilave yapıldı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdYolculuk Namazı 1240 Necd gazvesinde Resûlullah'ın iki rekâtı, iki gruptan her birinin de onunla birer rekâtı oldu. Mervân b. el-Hakem, Ebû Hüreyre'ye şöyle sordu: Sünen-i Ebû DâvûdYolculuk Namazı 1241 Ebû Hüreyre (İbn İshâk tariki): Zâtürrikâ'da kalkanlar arkadaşlarının saflarına geri geri yürüdüler. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdYolculuk Namazı 1242 Korku namazında Resûlullah kalktığında insanlar namazın tamamında ona ortak olmuşlardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdYolculuk Namazı 1293 Resûlullah, insanlara farz kılınmasından korktuğu için yapmayı sevdiği bir ameli bırakırdı. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1310 Biriniz namazda uyuklarsa, uykusu gidinceye kadar uyusun. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1316 Allah, Resûlullah'ı geceleyin uyandırırdı; seher gelmeden o hizbini bitirirdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1331 Allah falana rahmet etsin! Bu gece bana düşürdüğüm nice âyeti hatırlattı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1335 Resûlullah geceleyin on bir rekât kılar, biriyle vitir yapar, sonra sağ yanına uzanırdı. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1336 Yatsıdan fecre kadar on bir rekât kılar, her iki rekâtta selam verir, bir rekâtla vitir yapardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1338 On üç rekâtın beşiyle vitir yapar, ancak sonuncusunda oturup selam verirdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1339 Geceleyin on üç rekât kılar, sabah ezanını işitince iki hafif rekât kılardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1359 Sabahın iki rekâtıyla on üç rekât kılar, altısını ikişer ikişer kılar, beşiyle vitir yapardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1360 Peygamber geceleyin sabahın iki rekâtıyla birlikte on üç rekât kılardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1369 Ey Osmân! Benim sünnetimden yüz mü çevirdin? Ben uyurum ve namaz kılarım. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNafile Namazlar (Tatavvu) 1373 Yanınıza çıkmaktan beni alıkoyan tek şey, bu namazın size farz kılınmasından korkmamdır. Peygamber'in eşi Âişe Sünen-i Ebû DâvûdRamazan Ayı 1475 Bu Kur'an yedi harf üzere indirilmiştir; ondan kolayınıza geleni okuyun. Ömer b. el-Hattâb Sünen-i Ebû DâvûdVitir 1543 Allah'ım! Ateşin fitnesinden, ateşin azabından, zenginliğin ve fakirliğin şerrinden sana sığınırım. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdVitir 1606 Abdullah b. Revâha, Hayber'in hurmalarını olgunlaşınca, yenmeden önce tahmin ederdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdZekât 1633 Dilerseniz size veririm; fakat sadakada zengine ve kazanabilen güçlü kimseye pay yoktur. Ubeydullah b. Adî b. el-Hıyâr şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdZekât 1668 Müşrik annem yanıma geldi, ona iyilik edeyim mi? Evet, annene iyilik et. Esmâ Sünen-i Ebû DâvûdZekât 1754 Hudeybiye yılında Zü'l-Huleyfe'de kurbanlığa gerdanlık taktı, onu iş'âr etti ve ihrama girdi. Misver b. Mahreme ile Mervân şöyle rivayet ettiler: Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1758 Medine'den kurbanlık gönderir, sonra ihramlının sakındığı şeylerden hiçbirinden sakınmazdı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1762 Kurbanlıklardan biri helak olacak hâle gelirse onu kes, nalınını kanına boya ve insanlara bırak. Nâciye el-Eslemî Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1778 Âişe'ye: Umreni bırak, saçını çöz ve tara; sonra Ten'îm'den umre yaptı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1779 Hac için ihrama girenler ve hac ile umreyi birleştirenler nahr gününe kadar ihramdan çıkmadılar. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1781 Umre yapanlar Mina'dan sonra ikinci bir tavaf yaptı; hac ile umreyi birleştirenler yalnızca bir tavaf yaptı. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1784 Sonradan öğrendiğimi işimin başında bilseydim kurbanlık sürüp getirmezdim. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1868 Âişe: Resûlullah Fetih yılında Mekke'nin yukarısındaki Kedâ'dan, umrede ise Küdâ'dan girdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1869 Âişe: Peygamber Mekke'ye yukarısından girer, aşağısından çıkardı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1882 İnsanların arkasından binekli olarak tavaf et. Ümmü Seleme Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1896 Resûlullah'ın yanındaki ashabı, cemreye taş atıncaya kadar tavaf etmediler. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1901 Âişe: Bu âyet, Menât için telbiye getirip Safâ ile Merve arasında tavaftan çekinen Ensâr hakkında indi. Urve b. ez-Zübeyr şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1910 Âişe: Hums denilen Kureyş Müzdelife'de vakfe yapardı; Allah Peygamberine Arafat'ta vakfe yapmasını emretti. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1923 Üsâme: Resûlullah Arafat'tan ayrılınca orta hızla yürür, bir boşluk bulunca hızlandırırdı. Urve b. ez-Zübeyr şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1942 Peygamber nahr gecesi Ümmü Seleme'yi gönderdi; fecirden önce cemreye taş atıp ifâda tavafı yaptı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 1991 Âişe: Resûlullah biri zilkadede, biri şevvalde iki umre yaptı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 2003 Safiyye ifâda tavafını yaptıysa bizi alıkoymaz. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 2008 Muhassab'a inmek sünnet değildir; dileyen iner, dileyen inmez. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 2032 Vecc'in avı ve dikenli ağaçları haramdır, Allah için haram kılınmıştır. Zübeyr b. el-Avvâm Sünen-i Ebû DâvûdMenâsik (Hac) 2055 Doğum sebebiyle haram olan, süt emme sebebiyle de haram olur. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2056 Bana kızlarınızı ve kız kardeşlerinizi teklif etmeyin; o benim süt kardeşimin kızıdır. Ümmü Seleme Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2057 Süt amcası Eflah hakkında: O senin amcandır; yanına girsin. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2061 Sehle, Sâlim'i beş defa emzirdi; diğer hanımlar bunun yalnız Sâlim'e tanınmış bir ruhsat olduğunu söylediler. Peygamber'in hanımı Âişe ile Ümmü Seleme Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2064 Süt emzirmenin borcunu benden ne giderir? Bir köle veya bir cariye. Haccâc b. Mâlik el-Eslemî Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2068 Âişe: Âyet, velîsinin himayesindeki yetim kız hakkındadır; mehrinde adalet gözetilmedikçe onunla evlenilmez. Urve b. ez-Zübeyr şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2070 Ma'mer tariki: Bunun üzerine Ali, Ebû Cehil'in kızıyla o nikâhtan vazgeçti. Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2083 Velîlerinin izni olmadan evlenen kadının nikâhı bâtıldır; sultan, velîsi olmayanın velîsidir. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2084 Ca'fer b. Rebîa tarikiyle Âişe: Velîsinin izni olmadan evlenen kadının nikâhı bâtıldır. Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2086 Ümmü Habîbe Habeşistan'dayken Necâşî onu Resûlullah ile evlendirdi. Ümmü Habîbe hakkında Urve b. ez-Zübeyr Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2107 Necâşî, Ümmü Habîbe'yi Peygamber'le evlendirdi ve onun adına ona dört bin mehir verdi. Ümmü Habîbe hakkında Urve Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2121 Resûlullah benimle yedi -veya altı- yaşında iken evlendi, dokuz yaşında iken gerdeğe girdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2135 Sevde yaşlanınca: Ey Allah'ın Resûlü! Benim günüm Âişe'nindir. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2138 Yolculuğa çıkacağında hanımları arasında kur'a çeker, kur'ası çıkanı yanında götürürdü. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2220 Hammâd b. Seleme tarikiyle Âişe: Evs b. es-Sâmit'in zıhârı üzerine kefaret âyeti indi. Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2233 Âişe: Berîre'nin kocası köleydi; hür olsaydı Resûlullah onu muhayyer bırakmazdı. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2236 Berîre'ye: Eğer kocan sana yaklaşırsa artık senin için muhayyerlik kalmaz. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2267 Mücezziz el-Müdlicî, Zeyd ile Üsâme'nin ayaklarına bakıp: Bu ayaklar birbirindendir, dedi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2272 Câhiliye döneminde nikâh dört türlüydü; Allah Muhammed'i gönderince İslâm nikâhı dışındakilerin hepsini yıktı. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2273 Çocuk yatağın sahibinindir, zina edene de taş vardır; ey Sevde, sen ondan örtün. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2292 Âişe: Fâtıma ıssız bir yerdeydi, onun için korkuldu; bu sebeple Resûlullah ona ruhsat verdi. Urve b. ez-Zübeyr Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2293 Âişe: Fâtıma'nın bunu anmasında kendisi için bir hayır yoktur. Urve b. ez-Zübeyr şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2351 Ömer: Gece şuradan gelip gündüz şuradan gidince ve güneş batınca oruçlu iftar etmiş olur. Ömer Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2400 Kim üzerinde oruç borcu varken ölürse, velîsi onun yerine oruç tutar. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2402 Orucu ardı ardına tutan Hamza el-Eslemî'ye: Yolculukta dilersen tut, dilersen tutma. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2442 Ramazan farz kılınınca Âşûrâ bırakıldı; dileyen o gün oruç tutar, dileyen bırakır. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2457 Nafile orucunu açan Âişe ile Hafsa'ya: Onun yerine başka bir gün oruç tutun. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2462 Vefat edinceye kadar Ramazan'ın son on gününde itikâf ederdi; ondan sonra eşleri de itikâf etti. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2467 İtikâftayken başını bana uzatır, ben de tarardım; insanî ihtiyaç dışında eve girmezdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2468 Leys tarikiyle Âişe: İtikâftayken başını uzatır, ben tarardım; ihtiyaç dışında eve girmezdi. Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2469 Âişe: Mescitte itikâftayken başını odanın aralığından bana uzatır, ben de yıkardım. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2473 Âişe: Oruçsuz itikâf olmaz; cami olan bir mescit dışında da itikâf olmaz. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2523 Necâşî ölünce, kabri üzerinde sürekli bir nur görüldüğünü konuşurduk. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2578 Âişe ile koşu yarışı: Bu, o geçişe karşılıktır. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdCihad