Kadıların Âdâbı ile ilgili hadisler

1 Adil olanlar, Allah katında Rahmân'ın sağ tarafında nurdan minberler üzerindedir. Abdullah b. Amr b. el-Âs · Sünen-i Nesâî 5379 › 2 Allah'ın kıyamet gününde kendi gölgesinde gölgelendireceği yedi kişinin ilki adil imamdır. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5380 › 3 Hâkim içtihad edip isabet ederse iki ecir, içtihad edip yanılırsa bir ecir alır. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5381 › 4 Biz, işimizde bizden görev isteyen kimseden yardım almayız. Ebû Mûsâ · Sünen-i Nesâî 5382 › 5 Benden sonra başkalarının size tercih edildiğini göreceksiniz; Havz'da bana kavuşuncaya kadar sabredin. Üseyd b. Hudayr · Sünen-i Nesâî 5383 › 6 Emirliği isteme; istemen üzerine verilirse onunla baş başa bırakılırsın. Abdurrahmân b. Semüre · Sünen-i Nesâî 5384 › 7 Emirliğe hırs göstereceksiniz; oysa o kıyamet gününde pişmanlık ve hasret olacaktır. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5385 › 8 Ebû Bekir ile Ömer'in Benî Temîm'e emir tayini konusundaki tartışması üzerine Hucurât âyetleri indi. Abdullah b. ez-Zübeyr · Sünen-i Nesâî 5386 › 9 Hakem ancak Allah'tır, hüküm de O'na aittir; sen niçin Ebü'l-Hakem künyesini taşıyorsun? Şüreyh b. Hâni', babası Hâni'den · Sünen-i Nesâî 5387 › 10 İşlerini bir kadına bırakan bir topluluk asla kurtuluşa eremez. Ebû Bekre · Sünen-i Nesâî 5388 › 11 Evet, babanın yerine hac yap; onun bir borcu olsaydı onu da sen öderdin. Fazl b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5389 › 12 Has'amlı kadın, bineğin üzerinde duramayan babası yerine hac yapmanın yeterli olup olmayacağını sordu. Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5390 › 13 Veda haccında Resûlullah, Has'amlı kadına bakan Fazl'ın yüzünü öbür tarafa çeviriyordu. Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5391 › 14 Babası yerine yapacağı haccın onun borcunu ödeyip ödemeyeceğini soran kadına Resûlullah "Evet" dedi. Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5392 › 15 Babanın borcunu ödemen yeterli olurdu; o hâlde babanın yerine hac yap. Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5393 › 16 Annenin bir borcu olsaydı onu öderdin; o hâlde annenin yerine hac yap. Fazl b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5394 › 17 Hacca gücü yetmeyen yaşlı babasını soran adama Peygamber: Babanın yerine hac yap, dedi. Fazl b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5395 › 18 Evet; babanın borcunu ödesen bu onun adına yeterli olmaz mıydı? Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5396 › 19 Kitap'ta, Peygamber'in ve sâlihlerin hükmünde bulunmayan meselede kadı re'yiyle içtihad etsin. Abdurrahmân b. Yezîd · Sünen-i Nesâî 5397 › 20 Hüküm verecek kimse önce Allah'ın Kitabı'yla, sonra Peygamber'in, sonra sâlihlerin hükmüyle hükmetsin. Abdullah b. Mes'ûd · Sünen-i Nesâî 5398 › 21 Ömer, Kadı Şüreyh'e önce Kitap'la, sonra Sünnet'le, sonra sâlihlerin hükmüyle hükmetmesini yazdı. Şüreyh · Sünen-i Nesâî 5399 › 22 Tevrat'ı değiştiren krallar, Allah'ın indirdiğiyle hükmetmeyi okuyan müminleri ölümle tehdit etti. Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5400 › 23 Kime kardeşinin hakkından bir şey hükmedersem onu almasın; çünkü o ateşten bir parçadır. Ümmü Seleme · Sünen-i Nesâî 5401 › 24 Dâvûd çocuğu büyük kadına verdi; Süleymân ise onu bölmeye razı olmayan küçük kadına hükmetti. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5402 › 25 Süleymân, hakkı ortaya çıkarmak için: Bana bıçağı getirin, oğlanı ikisi arasında ikiye böleyim, dedi. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5403 › 26 Süleymân, Dâvûd'un büyük kadın lehine verdiği hükmü bozup çocuğu bölünmesine razı olmayana verdi. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5404 › 27 Allah'ım! Hâlid'in yaptığından sana karşı uzak olduğumu bildiririm. Abdullah b. Ömer · Sünen-i Nesâî 5405 › 28 Hiç kimse öfkeliyken iki kişi arasında hüküm vermesin. Abdurrahmân b. Ebû Bekre · Sünen-i Nesâî 5406 › 29 Ensârî Resûlullah'ı öfkelendirince, Resûlullah açık hükümle Zübeyr'e hakkını tam olarak verdi. Zübeyr b. Avvâm · Sünen-i Nesâî 5407 › 30 Resûlullah, odasının perdesini açıp Ka'b'a alacağının yarısını indirmesini işaret etti. Ka'b b. Mâlik · Sünen-i Nesâî 5408 › 31 Cahil iken ona öğretmedin, aç iken onu doyurmadın; elbisesini ona geri ver. Abbâd b. Şurahbîl · Sünen-i Nesâî 5409 › 32 Canım elinde olana yemin ederim ki aranızda Allah'ın Kitabı ile hüküm vereceğim. Ebû Hüreyre ve Zeyd b. Hâlid el-Cühenî · Sünen-i Nesâî 5410 › 33 Ey Üneys! Yarın sabah bunun karısına git; eğer itiraf ederse onu recmet. Ebû Hüreyre, Zeyd b. Hâlid ve Şibl · Sünen-i Nesâî 5411 › 34 Resûlullah, zina ettiğini itiraf eden kötürüme acıyıp hurma salkımıyla vurarak cezasını hafifletti. Ebû Ümâme b. Sehl b. Huneyf · Sünen-i Nesâî 5412 › 35 Peygamber, birbirine taş atan Ensar'dan iki kabilenin arasını düzeltmek için onlara gitti. Sehl b. Sa'd es-Sâidî · Sünen-i Nesâî 5413 › 36 Ka'b, Resûlullah'ın eliyle yaptığı işaret üzerine alacağının yarısını alıp yarısını bıraktı. Ka'b b. Mâlik · Sünen-i Nesâî 5414 › 37 Eğer onu affedersen, o hem kendi günahını hem de arkadaşının günahını yüklenir. Vâil · Sünen-i Nesâî 5415 › 38 Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu komşuna salıver. Abdullah b. ez-Zübeyr · Sünen-i Nesâî 5416 › 39 Peygamber, Berîre'ye kocası Muğîs'e dönmesini emretmediğini, yalnızca aracılık ettiğini söyledi. Abdullah b. Abbâs · Sünen-i Nesâî 5417 › 40 Resûlullah, muhtaç ve borçlu adamın müdebber kölesini satıp: Borcunu öde, ailene harca, dedi. Câbir b. Abdullah · Sünen-i Nesâî 5418 › 41 Yeminiyle bir Müslümanın hakkını koparan kimseye, erak dalı kadar az olsa da cehennem vâcip olur. Ebû Ümâme · Sünen-i Nesâî 5419 › 42 Ebû Süfyân'ın malından sana ve çocuğuna yetecek kadarını örfe uygun şekilde al. Âişe · Sünen-i Nesâî 5420 › 43 Hiç kimse bir davada iki hüküm vermesin, öfkeliyken de iki hasım arasında hüküm vermesin. Abdurrahmân b. Ebû Bekre · Sünen-i Nesâî 5421 › 44 Ben ancak bir insanım ve işittiğime göre aranızda hüküm veririm. Ümmü Seleme · Sünen-i Nesâî 5422 › 45 Allah katında insanların en sevimsizi, aşırı inatçı ve kavgacı olandır. Âişe · Sünen-i Nesâî 5423 › 46 Delili olmayan iki davacının binek hayvanını Peygamber aralarında yarı yarıya paylaştırdı. Ebû Mûsâ · Sünen-i Nesâî 5424 › 47 Resûlullah, yeminin davalıya düştüğüne hükmetti. İbn Ebû Müleyke · Sünen-i Nesâî 5425 › 48 Cebrâil bana gelip Allah'ın sizinle meleklere karşı övündüğünü haber verdi. Ebû Saîd el-Hudrî · Sünen-i Nesâî 5426 › 49 Îsâ, Allah adına yemin eden hırsıza: Allah'a iman ettim, gözümü yalanladım, dedi. Ebû Hüreyre · Sünen-i Nesâî 5427 ›