Ravi

İbn Şihâb ez-Zührî

Muhammed b. Şihâb ez-Zührî
3.794 hadiste geçiyor
محمد بن شهاب الزهري

Hadisler

2072 Rebî' b. Sebre: Resûlullah mut'a nikâhını vedâ haccında yasakladı. Zührî şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2073 Peygamber kadınlarla mut'a nikâhını haram kıldı. Sebre b. Ma'bed el-Cühenî Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2080 Kişi, kardeşinin talip olduğu kadına talip olmasın. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2083 Velîlerinin izni olmadan evlenen kadının nikâhı bâtıldır; sultan, velîsi olmayanın velîsidir. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2084 Ca'fer b. Rebîa tarikiyle Âişe: Velîsinin izni olmadan evlenen kadının nikâhı bâtıldır. Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2086 Ümmü Habîbe Habeşistan'dayken Necâşî onu Resûlullah ile evlendirdi. Ümmü Habîbe hakkında Urve b. ez-Zübeyr Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2107 Necâşî, Ümmü Habîbe'yi Peygamber'le evlendirdi ve onun adına ona dört bin mehir verdi. Ümmü Habîbe hakkında Urve Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2108 Zührî: Necâşî, Ümmü Habîbe'yi dört bin dirhem mehirle evlendirip yazdı; Resûlullah kabul etti. Zührî Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2138 Yolculuğa çıkacağında hanımları arasında kur'a çeker, kur'ası çıkanı yanında götürürdü. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2146 Allah'ın kadın kullarını dövmeyin; hanımlarını dövenler sizin hayırlılarınız değildir. İyâs b. Abdullah b. Ebû Zübâb Sünen-i Ebû DâvûdNikâh 2182 Resûlullah öfkelendi ve: Ona emret, ona dönsün; dilerse onu temiz iken dokunmadan önce boşasın, buyurdu. Abdullah b. Ömer Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2198 Kocasının üç talâkla boşadığı bakire, başka bir kocayla evlenmedikçe ona helâl olmaz. Ebû Dâvûd Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2202 Ka'b b. Mâlik hanımına: Allah bu işte hükmünü verinceye kadar ailenin yanına git, dedi. Ka'b b. Mâlik'in oğlu Abdullah şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2245 Uveymir: Karısının yanında bir adam bulan ne yapsın? Senin ve eşin hakkında Kur'an indirildi; git, onu getir. Sehl b. Sa'd es-Sâidî Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2247 Sehl: On beş yaşında iken lânetleşmede hazır bulundum; kadın hamileydi, çocuk annesine nispet edilirdi. Sehl b. Sa'd es-Sâidî Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2248 Çocuğu gözleri siyah, kalçaları iri doğurursa koca doğru söylemiştir; kırmızımtırak doğurursa yalancıdır. Sehl b. Sa'd Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2249 Evzâî tariki: Lânetleşmeden sonra çocuk annesine nispet edilerek çağrılırdı. Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2250 İyâz el-Fihrî tariki: Lânetleşenlerin arası ayrılır, sonra bir daha asla bir araya gelmezler. Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2251 İbn Uyeyne tariki: Lânetleştikleri zaman Resûlullah aralarını ayırdı; Sehl o gün on beş yaşındaydı. Sehl b. Sa'd Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2252 Füleyh tariki: Lânetleşen kadının oğlu ona, o da oğluna Allah'ın farz kıldığı payla varis olur. Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2260 Karım siyah bir çocuk doğurdu, dedi; develerin var mı? Bunu da belki bir damar çekmiştir. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2261 Ma'mer tariki: Siyah çocuk doğuran kadının kocası, o sırada çocuğu reddetmeyi ima ediyordu. Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2262 Bedevî: Karım siyah bir oğlan doğurdu, ben de onu inkâr ediyorum. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2267 Mücezziz el-Müdlicî, Zeyd ile Üsâme'nin ayaklarına bakıp: Bu ayaklar birbirindendir, dedi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2268 Leys tariki: Resûlullah yüzünün çizgileri parıldayarak sevinçli bir hâlde Âişe'nin yanına girdi. Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2272 Câhiliye döneminde nikâh dört türlüydü; Allah Muhammed'i gönderince İslâm nikâhı dışındakilerin hepsini yıktı. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2273 Çocuk yatağın sahibinindir, zina edene de taş vardır; ey Sevde, sen ondan örtün. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2289 Üç talâkın sonuncusuyla boşanan Fâtıma'ya İbn Ümmü Mektûm'un yanına taşınmasını emretti; Mervân doğrulamadı. Fâtıma bt. Kays Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2290 Hamile olman dışında senin için nafaka yoktur; üç talâktan sonra ne yeni durum ortaya çıkabilir ki? Ubeydullah b. Abdullah şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2306 Sübey'a bt. el-Hâris: Doğum yaptığım anda helâl olduğumu fetva verdi ve dilersem evlenmemi emretti. Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdTalâk (Boşanma) 2390 Ramazan'da hanımıyla birleşen adama kefaret: köle azadı, iki ay peş peşe oruç ya da altmış yoksulu doyurmak. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2391 Zührî (Ma'mer tariki): Bu ona has bir ruhsattı; bugün biri bunu yapsa kefaretten başka çaresi yoktur. Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2392 Ramazan'da orucunu bozan adama köle azadını, iki ay peş peşe orucu ya da altmış yoksulu doyurmayı emretti. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2393 Hişâm b. Sa'd tariki: Onu sen ve ev halkın yiyin; bir gün oruç tut ve Allah'tan bağışlanma dile. Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2416 Ömer: Resûlullah bu iki bayram gününde oruç tutmayı yasakladı; biri kurban etinden yediğiniz, öbürü iftar gününüzdür. Ebû Ubeyd şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2423 İbn Şihâb, cumartesi orucunun yasaklandığı rivayeti için: Bu, Humuslu bir hadistir. el-Leys şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2427 Bir gün oruç tut, bir gün iftar et; bu, oruçların en dengelisi ve Dâvûd'un orucudur; bundan faziletlisi yoktur. Abdullah b. Amr b. el-Âs Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2454 Fecirden önce oruca kesin niyet etmeyenin orucu yoktur. Peygamber'in eşi Hafsa Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2462 Vefat edinceye kadar Ramazan'ın son on gününde itikâf ederdi; ondan sonra eşleri de itikâf etti. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2467 İtikâftayken başını bana uzatır, ben de tarardım; insanî ihtiyaç dışında eve girmezdi. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2468 Leys tarikiyle Âişe: İtikâftayken başını uzatır, ben tarardım; ihtiyaç dışında eve girmezdi. Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2470 Şeytan insanda kanın dolaştığı yerde dolaşır; kalplerinize bir şey atmasından korktum. Safiyye Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2471 Şuayb tariki: Ümmü Seleme'nin kapısı yanındaki mescit kapısında iken yanlarından iki adam geçti. Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2473 Âişe: Oruçsuz itikâf olmaz; cami olan bir mescit dışında da itikâf olmaz. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdOruç 2477 Hicretin işi çetindir; denizlerin ötesinden de olsa amel et, Allah amelinden hiçbir şey eksiltmez. Ebû Saîd el-Hudrî Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2485 İmanca en kâmil mümin, Allah yolunda canıyla ve malıyla cihad eden ve bir vadide Allah'a ibadet edendir. Ebû Saîd el-Hudrî Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2538 Kılıcı kendine dönüp ölen için: Yalan söylediler, o mücahit olarak öldü; ona iki kat sevap vardır. Seleme b. el-Ekva' şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2579 Geçilmeyeceğinden emin olarak iki at arasına bir at sokmak kumardır. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2580 Saîd b. Beşîr tarikiyle: Geçilmeyeceğinden emin olarak iki at arasına at sokmak kumardır. Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2605 Resûlullah'ın perşembe günü dışında yolculuğa çıktığı pek azdı. Ka'b b. Mâlik Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2611 Arkadaşların en hayırlısı dört, seriyyelerin dört yüz, orduların dört bin kişidir. Abdullah b. Abbâs Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2616 Übnâ'ya sabah vakti baskın yap ve orayı yak. Üsâme b. Zeyd Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2637 Peygamber bir gazveye çıkmak istediğinde başka bir yeri kastediyormuş gibi gösterir ve "Savaş hiledir" derdi. Kâ'b b. Mâlik Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2644 Onu öldürürsen o, öldürmenden önceki senin konumunda; sen de onun, o sözü söylemeden önceki konumunda olursun. Mikdâd b. el-Esved Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2660 Allah'a yemin olsun ki bende korku olduğunu sanmasaydınız namazı uzatırdım. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2661 Şuayb'ın Zührî'den rivayeti: Bende korku var sanmasaydınız namazı uzatırdım. Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2672 Gece baskınında isabet eden müşrik kadın ve çocukları hakkında: Onlar da onlardandır. Sa'b b. Cessâme Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2685 Fetih günü Kâbe'nin örtülerine tutunan İbn Hatal için: Onu öldürün. Enes b. Mâlik Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2689 Mut'im b. Adî hayatta olup bu esirler hakkında benimle konuşsaydı, onları onun için serbest bırakırdım. Cübeyr b. Mut'im Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2693 Sözün bana en sevimlisi en doğru olanıdır; ya esirleri ya da malı seçin. Mervân ile Misver b. Mahreme şöyle rivayet ettiler: Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2723 Hayber'in fethinden sonra gelen Ebân b. Saîd ve arkadaşlarına Resûlullah pay vermedi. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2724 Pay istemesine itiraz edilen Ebû Hüreyre: Bu, İbn Kavkal'ın katilidir. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2728 İbn Abbâs'ın Necde'ye mektubu: Kadınlara pay ayrılmazdı, ancak ganimetten bir miktar verilirdi. Yezîd b. Hürmüz şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2746 Resûlullah bazı seriyyelere kendilerine özel nefel verirdi; bütün bunlarda humus gereklidir. Abdullah b. Ömer Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2765 Hudeybiye: Kasvâ inat etmedi, onu fili alıkoyan alıkoydu; Ebû Basîr kıssası. el-Misver b. Mahreme şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2766 Hudeybiye: İnsanların güvende olacağı on yıl savaşı bırakmak üzere anlaştılar. el-Misver b. Mahreme ile Mervân b. el-Hakem Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2773 Ka'b b. Mâlik: Talha b. Ubeydullah koşarak bana doğru kalktı, musafaha etti ve beni tebrik etti. Ka'b b. Mâlik şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2779 Sâib b. Yezîd: Tebük dönüşü Peygamber'i çocuklarla birlikte Seniyyetü'l-Vedâ'da karşıladım. es-Sâib b. Yezîd şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2781 Peygamber seferden ancak gündüz döner, önce mescide gelip iki rekât kılar, sonra otururdu. Ka'b b. Mâlik Sünen-i Ebû DâvûdCihad 2831 Fera' da yoktur, atîre de yoktur. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdKurbanlar (Dahâyâ) 2832 Saîd b. el-Müseyyeb: Fera', câhiliye Araplarının kestikleri ilk doğan yavrudur. Saîd Sünen-i Ebû DâvûdKurbanlar (Dahâyâ) 2844 Ebû Hüreyre: Sürü, av veya ekin köpeği dışında köpek edinenin ecrinden her gün bir kırat eksilir. Ebû Hüreyre Sünen-i Ebû DâvûdAv 2864 Üçte bir (vasiyet edilebilir); üçte bir de çoktur; mirasçılarını zengin bırakman, muhtaç bırakmandan hayırlıdır. Sa'd b. Ebû Vakkâs Sünen-i Ebû DâvûdVasiyetler 2894 Kabîsa: Muğîre ve Muhammed b. Mesleme şahitlik edince Ebû Bekir nineye altıda bir verdi. Kabîsa b. Züeyb şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdFerâiz (Miras) 2909 Müslüman kâfire, kâfir de Müslümana mirasçı olmaz. Üsâme b. Zeyd Sünen-i Ebû DâvûdFerâiz (Miras) 2910 Üsâme: Akîl bize bir ev bıraktı mı ki? Biz Benî Kinâne hayfına ineceğiz. Üsâme b. Zeyd Sünen-i Ebû DâvûdFerâiz (Miras) 2927 Dahhâk'ın bildirdiği mektup üzerine Ömer, kadının kocasının diyetine mirasçı olmayacağı görüşünden döndü. Saîd şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdFerâiz (Miras) 2939 Ömer: Halife bırakmazsam Resûlullah da bırakmamıştı; bırakırsam Ebû Bekir de bırakmıştı. Abdullah b. Ömer Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2941 Resûlullah hiçbir kadının eline dokunmadı; ahid alınca "Git, seninle biatleştim" buyururdu. Âişe Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2946 Annesinin veya babasının evinde otursaydı da kendisine hediye edilip edilmeyeceğine baksaydı ya! Ebû Humeyd es-Sâidî Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2956 Câbir (Ebû Seleme tariki): Ben her mümine kendi nefsinden daha yakınım; borç bırakanın borcu bana aittir. Câbir b. Abdullah Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2960 Ey Ömer! Resûlullah'ın emrettiği, gazilerin nöbetleşe gönderilmesini bizim hakkımızda terk ettin. Abdullah b. Ka'b b. Mâlik el-Ensârî şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2963 Bize mirasçı olunmaz; bıraktığımız sadakadır. Mâlik b. Evs b. el-Hadesân şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2965 Benî Nadîr'in malları yalnızca Resûlullah'a aitti; ailesine harcar, kalanını Allah yolunda at ve silaha ayırırdı. Ömer b. el-Hattâb Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2966 Ömer: Bu âyet bütün insanları kapsadı; müslümanlardan fey'de hakkı olmayan kimse kalmadı. Zührî Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2967 Resûlullah'ın üç safiyyesi vardı: Benî Nadîr, Hayber ve Fedek. Mâlik b. Evs b. el-Hadesân şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2968 Bize mirasçı olunmaz; bıraktığımız sadakadır. Muhammed'in ailesi ancak bu maldan yer. Peygamber'in hanımı Âişe Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2969 Şuayb tariki: Muhammed'in ailesi bu maldan ancak yer; yiyecek ihtiyacından fazlasını alamazlar. Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2970 Ebû Bekir (Sâlih tariki): Resûlullah'ın yaptığı hiçbir şeyi bırakmam; bırakırsam sapmaktan korkarım. Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2971 Zührî: Benî Nadîr sulh ile fethedildi; Peygamber onu muhacirler arasında paylaştırdı. Zührî Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2976 Âişe, Peygamber'in hanımlarına: Resûlullah "Bize mirasçı olunmaz; bıraktığımız sadakadır" buyurmadı mı? Âişe Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2977 Üsâme b. Zeyd tariki: Bu mal Muhammed'in ailesinin ihtiyaçları ve misafirleri içindir. Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2978 Hâşimoğulları ile Muttaliboğulları ancak tek bir şeydir. Cübeyr b. Mut'im Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2979 Cübeyr (Osman b. Ömer tariki): Resûlullah humustan Abdüşemsoğullarına ve Nevfeloğullarına bir şey paylaştırmadı. Cübeyr b. Mut'im Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2980 Ben ve Muttaliboğulları ne cahiliyede ne de İslâm'da ayrılmayız; biz ve onlar tek bir şeyiz. Cübeyr b. Mut'im Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2982 İbn Abbâs: Zü'l-kurbâ payı Resûlullah'ın akrabasınındır; Ömer'in teklifini hakkımızdan aşağı gördük. Yezîd b. Hürmüz şöyle anlattı: Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2985 Bu sadaka ancak insanların kirleridir; Muhammed'e de Muhammed'in ailesine de helal olmaz. Abdülmuttalib b. Rebîa b. el-Hâris Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 2986 Ali: Hamza iki deveme saldırdı, hörgüçlerini kesti, böğürlerini yardı. Ali b. Ebû Tâlib Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 3000 Ka'b b. el-Eşref öldürülünce Peygamber, Yahudilerle Müslümanlar arasında bir antlaşma sahifesi yazdı. Abdurrahman b. Abdullah b. Ka'b b. Mâlik, tövbesi kabul edilen üç kişiden biri olan babasından Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey 3004 Benî Nadîr'in hurmalıkları yalnızca Resûlullah'a aitti; Allah onları ona vermiş ve ona tahsis etmişti. Peygamber'in ashabından bir adam Sünen-i Ebû DâvûdHarac, İmâret (Yönetim) ve Fey